SIRI ASLI NETFLIX
EPISOD 15
Saya akan ikut awak berjudi.
Saya akan ambil arak jika awak nak minum.
Jika awak menang, saya akan pastikan awak hidup senang.
Selepas mendengar tawaran awak, saya rasa tertarik.
Saya, kaki judi tua, bawa awak, kaki judi muda bersama.
Menarik bunyinya.
Mestilah.
Saya dah tentukan pertaruhan, awak tentukan permainan.
Bertaruh dengan budak muda macam awak, kita nak main apa?
Saya ada cadangan.
Cuba awak teka berapa banyak parut
pada badan awak.
"Ada berapa parut"?
Habislah awak.
Mustahil
awak tahu ada berapa parut di belakang awak, bukan?
Bagaimana?
Awak berani bertaruh dengan saya?
Awak tak main-main?
Sudah tentu.
Baik.
Saya akan beritahu.
Ada 100 parut semuanya di badan saya.
Maksud awak, "100" tepat? Nombor bulat?
Tak lebih,
tak kurang.
Bagus.
Itu pertaruhan kita.
Buka pakaian awak, biar saya kira.
Baik.
Kiralah parut saya.
Aduhai.
Awak masih muda, tapi badan awak penuh parut.
Satu, dua, tiga, empat, lima,
- Hei. - enam,
- Awak tunggu apa? Tolonglah. - tujuh, lapan, sembilan, sepuluh.
Banyak betul.
Saya dah lupa berapa.
Satu.
Dua.
- 67, 68, 69. - 3.
- Empat. - Angkat tangan.
70,
71, 72, 73,
74, 75,
- Hei, kira betul-betul. - 76,
- Parut saya banyak. - 77,
78, 79,
80, 81,
82, 83,
84, 85, 86,
87, 88,
89, 90,
91.
Xiaoyu.
Awak hanya ada 91 parut.
Saya pun kira ada 91.
Tak mungkin. Ada lagi di bawah.
Mana?
Kiralah.
Satu...
Tiga parut.
Parut melambangkan maruah lelaki.
Lagi banyak parut yang dimiliki,
lagi tinggi maruahnya.
Saya rasa awak cuma kulit tebal!
Awak bodoh.
Sebab itu awak banyak parut lepas dibalun.
Saya bodoh?
Awak pernah jumpa sesiapa yang masih hidup dengan parut sebanyak ini?
Betul juga.
Orang biasa dah mati berkali-kali
kalau mereka cedera sebanyak awak.
Mestilah!
Saya hidup setahun lebih lama dengan setiap parut.
Maknanya saya akan hidup satu abad lagi.
Sayangnya
awak hanya akan hidup 94 tahun lagi.
Dengan 3 parut itu, masih kurang 100.
Oh, ya. Saya hampir terlupa.
Awak ada 94 parut saja!
Awak kalah!
Ada parut lagi di bawah.
Mana?
Di sini!
Busuknya.
Dah berapa hari awak tak mandi?
Kira sajalah parut itu.
Ada tiga.
Masih tak cukup.
Berapa 94 campur tiga?
Sembilan...
Seratus.
Bukan!
Kalau 94 campur 3,
jawapannya 97!
Otak awak ini otak apa?
Kenapa pula?
Sekarang, cukup?
Ada 100 parut semuanya.
- Itu tak kira. - Kenapa pula?
Kita cuma teka jumlah parut.
Awak tak cakap pun parut lama atau baru.
- Betul tak? - Awak...
Betul.
Awak memang bijak.
Menarik. Awak ada gaya.
Dan awak handal minum.
Saya hormat awak.
Awak berani.
Saya mengaku kalah.
Tolong pakaikan baju saya.
Baiklah.
Pengamal Taoisme.
Bawalah para pengikut awak berjumpa dengan ketua baru mereka.
- Tapi... - Tapi...
Puak Emei sudah ketinggalan zaman.
Mereka perlukan pahlawan muda dan handal seperti awak untuk memimpin.
Selamat datang, ketua puak baru.
Tapi...
Benarkah tuan mahu saya jadi ketua?
Lambang Gangsa ada di tangan awak.
Ini satu penghormatan bagi kami.
Saya...
Jika saya jadi ketua puak,
saya tak bebas untuk ke mana-mana.
Saya tak mahu terikat.
Saya pulangkan kepada tuan.
Saya terhutang budi.
Bagaimana harus saya balas jasa awak?
Hal kecil saja.
Bukankah tuan kata
masa depan saya cerah dan Lambang Gangsa ini tiada nilai bagi saya?
Kalau begitu, saya pergi dulu.
Semoga selamat semuanya.
Tengok apa? Pakaikan baju saya.
Yalah.
Tuan Guru Shen Xi tak berperasaan.
Awak selamatkan maruahnya,
tapi dia tak begitu hargainya.
- Apalah. - Dia cuma
tak tahu bagaimana nak luahkannya.
Mengapa kamu berdua begitu rapat?
Ke mana saja berpegangan tangan.
Kalau awak boleh pecahkan rantai ini, awak memang tuan guru hebat.
Bukankah itu benda senang?
Ini...
Ia diperbuat daripada apa? Kerasnya.
Terpaksalah kami rapat selama-lamanya.
Saya ada cadangan.
Biar saya potong bahunya.
- Tolong! Xiaoyu! - Sudah.
Sudah.
Kalau awak potong bahu dia pun, rantai ini tetap ada.
Saya tak kisah bersama dia.
Boleh jadi teman berbual.
Anak muda.
Saya cuma mahu mengingatkan.
Jika awak tak halau dia sekarang,
nanti awak akan dibunuhnya!
Jangan bimbang.
Dia tak berani buat begitu.
Jiang Xiaoyu, budak tak guna.
Saya benar-benar kagum dengan sikap awak.
Saya mahu minum dengan awak sampai mabuk.
Tetapi dia membawa malang dan mengganggu suasana.
Saya akan cari awak lagi apabila awak berseorangan nanti.
Kita akan minum dan bersuka ria!
Baik.
Saya pergi dulu.
Puak terhormat atau penyangak,
semuanya tak boleh lawan saya.
Benar, Xiaoyu.
- Tak seronoklah. - Mari kita pergi dari sini
dan buang rantai ini.
Anehnya, saya tinggalkan Gunung Emei dengan selamat.
Saya sangat bertuah!
Xiaoyu, mari kita cari tukang besi
untuk buang rantai ini.
Ya.
Kalau tidak, pada malam pernikahan awak,
saya berkongsi katil dengan isteri awak.
Awak luculah.
TUKANG BESI
Ayuh.
Sudah tiga tukang besi, tak ada yang boleh buka rantai ini.
Rantai ini senjata rahsia istana itu.
Sudah tentu tukang besi biasa tak boleh.
Nampaknya kita dirantai bersama seumur hidup.
Hei, kenapa awak buat muka begitu?
Awak berkerut?
Jangan cakap begitu.
Saya tak layak untuk berkerut.
Saya cuma tertanya-tanya awak mahu ke mana.
Saya mahu tanya awak sesuatu.
Mana awak dapat peta ini?
Peta ini...
Saya terjumpanya di rumah.
Bukan saya nak ke mana.
Tapi kita nak ke mana.
Ya.
Ke mana saja awak pergi, tentulah saya ikut.
Saya pun tak tahu.
Mungkin saya nak merayau dulu.
Bapa awak pahlawan terkenal, bukan?
Dengan kenalannya, pasti dia tahu bagaimana nak buka rantai ini.
Kalau awak tak cakap, saya pun tak ingat.
Bapa saya ada sahabat yang mewarisi pedang pusaka.
Pedang itu sangat tajam, besi pun hancur.
Mungkin dia boleh tolong buka.
Kenapa tak cakap dari tadi?
Rumah awak di mana?
- Di Zhenjiang. - Zhenjiang?
Baik, mari kita ke Zhenjiang.
Awak sudi terima saya sebagai tetamu?
Kecil tapak tangan, nyiru saya tadahkan.
Baik, mari kita pergi.
Awak ada duit?
Kita perlu pakaian bersih dan sesuatu untuk sorok rantai ini.
Kalau tidak, orang sangka kita banduan.
Xiaoyu.
Kalaulah awak biarkan saya ambil barang kemas dari istana tadi,
bukan saja sepersalinan,
nak beli pakaian seumur hidup kita pun kita mampu.
Baik, lupakan.
Walaupun badan awak berbau, saya tak kisah.
Kamu berdua.
Sila terima.
Hei!
Apa ini?
Bukalah, baru kita tahu.
Lekas.
Pakaian.
Siapa yang beri?
Kita baru turun dari Gunung Emei.
Siapa yang tahu kita di mana?
Tak kisahlah. Lepas tukar pakaian, kita bincang lagi.
Ayuh.
Cik.
Cik, marilah tengok dulu.
Encik, saya nak yang ini.
Ketumbar. Sayuran segar.
MASA ANGIN DAN HUJAN
Baju ini padan dengan awak.
Yakah?
Kenapalah orang itu tak beri duit sekali?
Jangan mimpilah.
Tak apa. Saya tak perlukan duit untuk makan.
Jom.
Tuan muda.
Awak ini Tuan Jiang?
Seorang pelanggan tinggalkan 500 tahil perak kepada saya.
Dia suruh saya serahkan kepada awak.
Malah dia sediakan bilik dengan makanan dan minuman.
Siapa yang hantar awak?
Saya tak tahu.
Macam mana rupa orang itu?
Restoran saya ada ramai pelanggan.
Saya tak ingat sangat.
Orang ini boleh baca fikiran kita.
Dia tahu apa kita nak.
Tak apa.
Mari makan dulu.
Bawa kami ke sana.
Tuan.
Makanlah lagi.
Saya ada berita untuk tuan.
Tentang Tie Zhan, Si Singa Gila?
Ya.
Cik Tie.
Ada orang nampak ayah awak
di kediaman Wira Jiangnan lima tahun lalu.
"Kediaman Wira Jiangnan"?
Betulkah? Tuan Hua tak tipu, bukan?
Saya dengar Wira Jiangnan ialah ketua seni pahlawan di Jiangnan.
Dia suka berkawan.
Ayah awak pasti ajak dia lawan,
akhirnya menjadi kawan.
Maksudnya kita boleh jumpa ayah saya
kalau kita ke rumahnya?
Saya rasa.
Apa kita tunggu lagi? Jom!
Cik Tie, hari ini dah lewat.
Lagipun, perjalanannya jauh.
Lebih kurang lapan atau sepuluh hari walau dengan kuda yang laju.
Apa kata kita berehat dulu malam ini dan bertolak esok pagi.
Betul, Cik Tie.
Dah beberapa hari awak tak makan.
Saya risau awak jatuh sakit
sebelum kita sampai kediaman Wira Jiangnan.
Betul.
Tuan Hua dan yang lain.
Terima kasih kerana jaga saya.
Saya takkan mampu membalasnya.
Saya akan tunjukkan rasa terima kasih saya.
Saya akan minta restoran sediakan makanan dan wain terbaik.
Kenapa awak belum tidur?
Nampaknya awak tak nak tidur.
Awak nak baca buku?
Awak memang bijak, Xiaoyu.
Awak kenal saya.
Saya nak belajar
Kitab Lima Kemahiran Tertinggi dengan awak.
RAJAH TITIK SALURAN REN DAN DU
RAJAH TITIK SARAF BELAKANG
Saya dah tak boleh tahan. Saya tidur dulu.
Bosannya.
Xiaoyu, awak tak nak baca lagi?
Tak nak.
Xiaoyu.
Xiaoyu...
Tuan Jiang berlatih gaya apa ini?
Jangan salah faham, Xiaoyu.
Xiaoyu, saya cuma...
Awak cuba buka rantai ini, bukan?
Ya, Xiaoyu.
Saya cuma nak buka rantai ini semalam,
tapi tiba-tiba saja awak pusing dan terkena titik saraf saya.
Saya tak boleh bergerak, jadi...
Jadi...
Saya terlupa nak beritahu.
Saya banyak bergerak semasa tidur.
Jadi kali ini...
Xiaoyu, tolong saya dulu.
Baiklah.
Saya minta maaf.
Biar saya urut awak.
Awak keras begini sepanjang malamkah?
Biar saya urutkan.
Terima kasih, Xiaoyu.
- Terima kasih, Xiaoyu. - Maaf.
Terima kasih, Xiaoyu.
JETI
Udara di sini sangat nyaman.
Apa kata kita sewa sampan?
Okey. Saya pun terfikir juga.
Awak Tuan Jiang?
Ya.
Ada orang sewa sampan ini untuk awak.
Saya tunggu awak dari tadi lagi.
Orang ini memang tahu semuanya.
Hei.
Awak tak risaukah yang orang itu sebenarnya nak kitab ini?
Kita akan berada atas sampan yang tak direkod.
Awak ada beritahu sesiapa tentang kitab itu?
Mestilah tak.
Tenangnya hari ini.
Naik sampan!
Mari seberang sungai!
Jom baca buku memandangkan kita tak buat apa sekarang.
Itu bukannya kitab rahsia pun. Kenapa awak nak takut?
Janganlah buat orang curiga.
Curiga? Awak ini risau sangatlah.
Apa yang awak nak buat, Xiaoyu?
Saya nak tengok awak takut saja.
Cepat keluarkan kitab itu.
PERGERAKAN ULANG-ALIK GADIS JED
Seterusnya.
KITAB LIMA KEMAHIRAN TERTINGGI
Awak dah habis baca? Cepatnya.
Macam itu pun cepat?
Saya baru baca dua baris.
Awak lambat sangat. Malas saya nak tunggu.
Macam inilah.
Saya ulang semula selepas habis baca.
Jadi awak boleh baca selama mana awak nak.
Seterusnya.
TITIK SALURAN REN DAN DU
TITIK SARAF BELAKANG
Seterusnya.
Cepatlah.
KITAB LIMA KEMAHIRAN TERTINGGI
MEMESONGKAN KE BELAKANG
Saya buat lagikah?
Semua orang ulang perkara yang sama.
Maksud awak,
awak bangun tengah malam dan cuba buka rantai,
kemudian saya terlanggar titik saraf awak lagi?
Ya, Xiaoyu.
Ini memang satu kemalangan.
Cepatlah, Xiaoyu. Lepaskan titik tekanan saya.
- Titik saraf. - Ya.
Orang tua itukah yang kakukan saya semalam?
Sedap.
Pak cik.
Saya tak tahu nama pak cik.
Nama keluarga saya Shi.
Semua orang panggil saya Tuan Shi.
Cucu saya pula Shi Shuyun.
Cik Yun.
Yun, berhenti makan biji teratai.
Rasa pahit nanti.
Biji teratai?
Gadis itu yang pukul titik saraf saya!
Awak okey tak? Kenapa berpeluh semasa cuaca sejuk?
Biar saya kipas awak.
Tak apa!
Kenapa?
Awak masih syak mereka nak kitab itu?
Ada kemungkinan.
Kalau macam itu, kita tak boleh buat apalah.
Apa kata kita mulakan langkah dulu.
Baiklah.
Awak mula dulu.
- Kenapa awak begitu cuai? - Awak yang tolak saya!
- Hentikan sampan! - Pegang buku pun tak boleh.
Apa awak buat ini?
Xiaoyu, kita kena selam dan cari kitab itu!
Air sejuklah. Saya tak nak masuk.
Awak baru baca sekali, Xiaoyu.
Awak dah ingat semuakah? Awak kena baca lagi.
Kenapa nak baca banyak kali? Saya tak nak belajar pun.
Awak belum habis baca, bukan?
Sayangnya.
Apa kita nak buat?
Kitab itu dah tenggelam pun.
Saya dengar sungai ini dalam dan ada arus bawah.
Kita boleh lemas.
Lupakan sajalah.
Kalau awak tak nak belajar, saya pun samalah.
Mungkin ada baiknya juga.
Saya tak perlu risau ia dicuri orang lagi.
Ya. Buat apa nak risau?
Ia cuma kitab biasa saja.
Nah, makan biji teratai. Kurangkan panas dalaman awak.
Tempat apa itu?
Kita dah sampai di Zhenjiang.
Itulah Zhenjiang.
Terima kasih, pak cik.
Sampan pak cik sangat bagus.
Tak perlu berterima kasih.
Jadi saya nak berterima kasih kepada siapa?
Tuan Shi.
Nampaknya orang yang sewa sampan ini
suruh pak cik lindungi saya.
Betul tak?
Saya rasa ya.
Awak sangat bijak walaupun masih muda.
Mesti awak dah lalui macam-macam sejak kecil lagi.
Sedia untuk berlabuh.
Kita dah sampai.
Saya tetap lebih suka bandar yang sibuk macam ini.
Hei.
Awak cakap awak nak jadi pengiring saya.
Bawa saya ke restoran. Saya lapar!
Yulang?
Jiang Yulang!
- Li Mingsheng, Bai Lingxiao. - Yulang!
Jiang Yulang.
Sudah setahun. Awak ke mana?
Yulang! Lamanya tak jumpa! Saya rindu awak!
Yulang, macam mana kawan awak tahu awak nak datang?
Jangan menyibuk.
Awak berlagak macam bos pula di sini.
Siapa ini?
- Saya... - Dia?
Dia lelaki paling bijak di dunia.
Lelaki paling berbakat dan berani.
Nampak macam itukah?
Yulang, awak semakin pandai bergurau.
Betul!
Jiang Xiaoyu, biar saya kenalkan.
- Ini adalah... - Tak perlu nak kenalkan.
Banyak cerita tentang awak.
Kawan tak guna.
Jiang Xiaoyu, awak...
RESTORAN YULOUDONG
Tuan Jiang, awak tahan mabuk.
Minumlah sekali lagi.
Selamat menjamu selera.
Dah lama awak tak datang melawat kami, Tuan Jiang.
Awak kena minum hari ini.
- Kami mengalu-alukan awak. - Nah.
- Nah, Tuan Jiang. - Minum!
Minum sampai habis!
- Nah, minum! - Minum.
Minum!
- Mari minum, Yulang. - Nah.
Hei...
- Minum! - Hebat.
Saya tak kenal awak.
Jadi saya tak perlu jemput awak makan, bukan?
Ya, kalau saya nak makan daging,
saya kena potong tangan
dan makan sendiri di luar.
Betul.
Awak memang sangat bijak.
Yulang, awak dah lama tak balik.
Ini kegemaran awak.
Nah.
Awak suka?
Hidangan Restoran Yuloudong yang terkenal ini sedap baunya
dan rasanya mestilah lebih sedap.
Awak pun nak makan juga?
Alamak, terjatuh!
Kalau nak makan, pergilah ambil di sana.
- Merangkak ke sana. - Yulang!
Yang besar ini untuk awak.
Nah.
Sedapnya bau daging ini.
- Awak... - Awak...
Sanggup awak pukul muka perempuan?
Awak nak matikah?
Saya...
Yulang.
Makanlah.
Daging yang jatuh ke lantai hanya untuk anjing.
Sudah!
Salam hormat, pak cik.
- Ayah. - Ayah.
Ini Tuan Jiang Xiaoyu?
- Ya. - Encik.
Hidangkan makanan terbaik. Saya nak sambut Tuan Jiang.
Baiklah, makanan akan dihidangkan.
Silakan duduk, Tuan Jiang.
Tuan Jiang.
Sedap tak daging bersalut madu itu?
Boleh tahan.
Apa pepatah itu, ya?
Hidangan Restoran Yuloudong yang terkenal ini sedap baunya
dan rasanya mestilah lebih sedap.
Mari kita ucap selamat kepada Tuan Jiang.
- Mari, Tuan Jiang. - Baiklah.
Nah, Tuan Jiang.
Minum.
Menakjubkan.
Si anak layan saya dengan tak endah
sementara si ayah layan saya dengan baik.
Awak nak tahu apa sebabnya?
Tuan Jiang, jangan ambil hati kalau anak-anak saya bersikap biadab.
Silakan duduk.
Orang lama dalam dunia pahlawan minta saya
berikan layanan yang terbaik.
Dia seorang yang hebat.
Siapa orang itu?
Dia minta kami rahsiakan identitinya.
Dia tak mahu awak terhutang budi.
Jangan risau.
Saya tak pernah balas budi.
Saya cuma balas dendam.
Tapi saya tak simpan dendam.
Saya tak pernah bermusuh.
Kalaulah ada orang dalam dunia pahlawan ini sebaik awak,
masyarakat pasti menjadi lebih baik
dan membantu semua orang.
Nah. Betul kata awak itu.
Boleh tak beritahu siapa?
Ketua Puak Emei, Tuan Guru Shen Xi.
- Dia? - Dia?
Kenapa awak menyampuk?
Perak, baju,
Pak Cik Shi dan Cik Yun...
Jadi dialah yang jaga saya selama ini.
Mari minum!
- Minum. - Nah, mari minum.
Minum.
RESTORAN YULOUDONG
Perut saya pasti sangat gembira.
Cukup tak makanan tadi, Tuan Jiang?
Awak nak makan buah?
Saya nak,
tapi perut saya dah tak boleh masuk.
Kalau macam itu, kami dah tunaikan permintaan Tuan Guru Shen Xi
dan berikan layanan terbaik.
Sekejap.
Apa maksud semua ini?
Apabila diberikan tugasan, kita kena buat yang terbaik.
Tuan Guru Shen Xi suruh layan awak dengan baik.
Kami dah lakukannya.
Tapi ada orang lain suruh kami pancung kepala awak!
Ramainya orang nak kepala saya.
Siapa yang awak maksudkan?
Awak cuma perlu tahu dia ada hidung dan sepasang mata.
Nampaknya saya kena serahkan kepala saya hari ini.
Tak boleh macam ini.
Awak gunakan daging bersalut madu untuk dapatkan kepala saya.
Tak terlalu mudahkah?
Awak nak saya bunuh awak sendiri?
Saya tak nak susahkan awak.
Saya cuma nak tahu pedang ini tajam atau tak.
Kalau boleh pancung kepala dengan sekali libas,
saya nak pinjam.
Baiklah.
Disebabkan awak masih boleh bergurau,
saya akan beri awak pinjam!
Silakan.
Jiang Yulang.
Akhirnya saya jatuh ke tangan awak juga.
Kenapa awak tak cabut?
Cabutlah.
Kemudian awak boleh serang saya
atau letak di leher Jiang Yulang
dan ugut kami supaya lepaskan awak.
Awak takut?
Awak tahu kalau awak cabut pedang itu,
awak kena lebih teruk.
Memandangkan awak bijak,
saya akan buat dengan cepat!
Xuanyuan Sanguang?
Persembahan hebat akan berlaku.
Alamak!
- Ini... - Kita...
Dah lama tak jumpa.
Budak tak guna, saya ingat awak tahan mabuk.
Macam mana awak boleh mabuk?
Siapa cakap saya mabuk?
Saya belum mula minum pun!
Bagus! Minum!
Boleh saya tahu nama awak, kawan?
Kenapa tiba-tiba saja cederakan orang saya?
Awak panggil siapa kawan?
Awak tak layak jadi kawan saya!
Saya Li Di, Singa Emas.
Nama yang mengagumkan.
Awak sehebat nama itu?
Mari minum!
Awak Syaitan Judi Kejam, Xuanyuan Sanguang?
- Ini... - Ini...
Budak tak guna.
Wain awak tak cukup kuat!
Cubalah wain saya!
Mari sini!
Macam mana?
Boleh tahan.
Kenapa berdiri lagi di sini?
Cepat hidangkan makanan dan wain yang terbaik!
Encik, hidangkan apa yang dia minta!
Kita ada tetamu terhormat!
RESTORAN YULOUDONG
Wain dah sampai!
Awak okey?
Makanlah!
Siapa suruh awak tuang wain?
Selain daripada dua lelaki muda keluarga Jiang,
yang lain sila keluar!
Baiklah.
Dia panggil awak, Jiang!
Mari sini!
Nah!
Mari minum!
Sampai habis!
Sekali lagi!
Orang muda.
Awak tahu awak minum wain apa?
Maafkan saya, saya tak tahu.
Saya akan beritahu awak.
Ini wain perjudian.
Sesiapa yang minum bersama saya mesti berjudi dengan saya.
Awak pecahkan gelas? Jangan berani tolak pertaruhan.
Saya akan buat pertaruhan...
Bagus!
Beritahu saya.
Apa yang kita pertaruhkan?
Bertaruh...
Apa-apa pun boleh.
Macam mana kalau kita bertaruh tangan awak?
Hei.
Awak mungkin menang. Kenapa takut?
Bangun.
Kenapa awak tengok mereka, budak tak guna?
Saya nak berjudi dengan awak hari ini.
Tuan Xuanyuan, kalau nak berjudi,
saya akan bermain dengan awak.
Berjudi dengan budak macam dia
tak seronoklah.
Awak siapa?
Saya Jiang Biehe.
Saya pernah dengar
ada seorang wira hebat di Jiangnan.
Selepas Yan Nantian,
dialah yang digelar wira.
Orang itu pasti awak.
Itu cuma panggilan kawan-kawan.
Saya tak layak dapat pujian itu.
Awak seorang lelaki yang terkenal,
tapi anak awak tak ikut jejak langkah awak.
Anak awak minum arak perjudian saya.
Awak nak ganti tempat dia?
Kalau awak berminat, saya pasti takkan menolak.
Apa pertaruhannya?
Kita akan bermain permainan hidup atau mati.
Takdir si kalah terletak di tangan pemenang.
Baiklah.
Macam mana kita nak berjudi?
Saya dah tahu kenapa orang panggil awak wira.
Awak ada sifat wira dalam diri awak.
Awak boleh pilih caranya.
Ini peraturan saya.
Kalau begitu,
saya akan ikut saja.